In de zomer van 2018 maakte ik een bijzonder portret van een moeder en haar zoon in opdracht.
Ik vroeg haar of ze iets over dit schilderij wilde vertellen en of ik het mocht publiceren op de website: het is een heel intiem en persoonlijk beeld.
Haar antwoord was : ja.

“Ik zou kunnen vertellen over hoe Thea en ik elkaar hebben leren kennen.
Ik zou kunnen vertellen over onze ontmoetingen (die gezellig en soms best emotioneel waren).
Maar nee, dat ga ik allemaal niet doen.
Wat ik wel ga vertellen is dit.
Door het schilderij van Thea is Wessel in mijn hart verankerd.
Ik heb het (door het schilderij) nu aanvaard dat Wessel er niet meer is.
Ik ben haar daar dankbaar voor.
Amen.”